Karma w puszkach jest karmą wilgotną chętnie spożywaną przez psy i koty. Ich zaletą a zarazem i wadą jest duża smakowitość co może prowadzić do przejadania się zwierząt i co za tym idzie do otyłości. Puszki dzielimy na dwie kategorie mięsne i mięso podobne. Puszki mięsne to najczęściej kawałki mięsa określane często jako kęsy mięsne zalane galaretką. Długo terminowe karmienie w tej postaci karmy może prowadzić do hiperfunkcji nerek ponieważ duża ilość białka zawarta w nich jest niepotrzebna w stosunku co do potrzeb zwierzaka. Jednak ze względu na ilość występującego białka, karmy w tej postaci powinno się podawać zwierzętom anorektycznych, w przypadkach przebiegających z utratą białka.

Puszki mięsno podobne są najczęściej w postaci pasztetów są wystarczająco odżywcze, zabezpieczają przed rozwinięciem się preferencji żywieniowych. Następną grupą karm, to karmy półmokra, w swojej składzie ok. 15-30% wody. Są w postaci granulatu lecz jej miększa struktura wpływa na jej smakowitość i przyswajalność przez zwierzaki. Wysoki udział cukrów prostych zabezpiecza karmę przed rozwojem mikroorganizmów w karmie i poprawia jej smakowitość jak i wpływa na strawność produktu. Następną grupą i zarazem najpopularniejszą. Zawartość wody to około 6% reszta to masa sucha. Popularność karmy dla psów suchej opiera się na tym że jest bardzo ekonomiczna w stosunku do potrzeb zwierząt. Jej łatwość przechowywania spowodowana małą ilością wody. Dobrym argumentem aby karmić suchą karma jest rzadkie przejadanie się i co nie prowadzi do otyłości. Sucha struktura karmy dla kotów zapewnia również higienę jamy ustnej, nie pozwalając osadzać się kamieniowi nazębnemu ścierając go w czasie gryzienia przez psy lup koty.

Żywienie suk szczennych i karmiących. Sukom podajemy tą samą karmę co szczeniakom czyli wszelkie karmy puppy i karmy junior. W drugim miesiącu ciąży zapotrzebowanie na pokarm podwaja się. Niedożywienie suki jest brzemienne w skutkach, występuje duża śmiertelność noworodków i obniża się wydzielanie mleka. Zapotrzebowanie suki w tym okresie to 60% węglowodanów, 25-30% białka wysokowartościowego, 10% tłuszczów. Zapotrzebowanie na białko najlepiej jest uzupełnić podając nietłuste mięso. Oprócz tego podawać wyroby mleczne i surowe jajka. U kotek wygląda to troszkę inaczej wzrost masy ciała zaczyna się już w pierwszych dniach ciąży. Zapotrzebowanie energetyczne wzrasta liniowo, od 60-80 kcal/kg mc na początku ciąży do 120-180 kcal/kg mc przy rozwiązaniu. Przyrost wagi prawidłowo rozwijającej się kotki w ciąży jest 40% przypada na płody, błony płodowe i płyny a 60% wynika z gromadzenia tłuszczu który stanowi rezerwę energetyczną pod koniec ciąży. W praktyce trzeba stopniowo zwiększać ilość karmy dla kota do końca ciąży. W okresie laktacji zapotrzebowanie na pokarm zależy od liczebności kociąt ale jest w granicach 2-4 krotnych zapotrzebowań bytowych. Karmy podawać trzy razy dziennie i zapewnić dostęp do świeżej wody ponieważ wzrasta zapotrzebowanie na płyny. U suk w okresie karmienia powinno się ograniczyć pojenie krowim mlekiem gdyż działa ono rozwalniająco na sulki jak i na szczenięta. Żywienie szczeniąt zaczyna się w okresie odłączenia od matki to jest ok. 3-4 tygodnia życia. Szczenięta powinny być karmione z kilku miseczek. Bardzo młode szczenięta lubią karmy puszkowane a sucha karma powinna być polewana mlekiem lub wodą. Oprócz polewania suchego granulatu powinno się podawać mleko w niedużych ilościach najlepiej na śniadanie. Z psami dorosłymi jest zupełnie inaczej. Psa jako osobnika zaliczamy w momencie zakończenia wzrostu a wiec ok. 1,5 roku. Twojemu pupilowi wystarczy wtedy jednorazowe podawanie kamy i najlepiej gdy jest to w godzinach popołudniowych ale ważne jest aby podawać karmę o stałej porze dnia. Co jakiś czas powinno się psu zrobić jednodniowy post ale nie można zapomnieć o udostępnieniu świeżej wody.

Czasami zdarza się tak że psy chorują a objawami jest osowiałość lub nadmierna ruchliwość, zmieniony wyra oczu, gorączka(normalnie 38-39`C), brakiem apetytu, zaburzeniami w trawieniu a dochodzi czasem nawet do wymiotów. Psy chore dzielimy wtedy na dwie grupy

1. czyli psy ,u których pokarm jest powodem zachorowania.
2. psy ,których wystąpiły zmiany i uszkodzenia narządów wewnętrznych

Psy z pierwszej grupy to psy z niedoborami mikroelementów, witamin i środków energetycznych które są spowodowane podawaniem niepełnowartościowych pokarmów. W takim przypadku jeśli pokarm nie będzie zmieniony i to doprowadzi do przejścia do drugiej grupy chorób .